نهایت شب

 

                     

_{من از نهايت شب حرف ميزنم
من از نهايت تاریکی
و از نهايت شب حرف ميزنم}

_{اگر به خانه ي من آمدي براي من اي مهربان چراغ بياور
و يك دريچه كه از آن
به ازدحام كوچه ي خوشبخت بنگرم}

                                                                                                                 _{فروغ فرخزاد}

خیلی وقته

^{خيلي وقته از چشام بي تو بارون ميباره
دل نااميد من تو رو آرزو داره
اي هميشگي ترين آه اي دورترين
سوختن كار من است
نگرانم منشين
راست ميگفتي تو ديگر اكنون دير است
دوستي و دوري آخرين تدبير است
راست ميگفتي تو بايد از عشق بريد
از چنين پاياني به سر آغاز رسيد
شكستي و شكستم
گسستي و گسستم
چه بودي و چه بودم!
چه هستي و چه هستم!
تو رها از من باش
اي برايم همه كس
زير آوار قفس
مانده ام من ز نفس
تو و خورشيد بلند
من و شبهاي قفس
بعد از اين با خود باش
ياد تو ما را بس}

ده امر ناپسند

^{در جهان ده چيز دشوار است  نزد آگهي                            كز تصور كردن آن ميشود دل بي حضور
ناز عاشق ، زهد فاسق ، بذل ممسك ، هزل رذل                 عشوه ي محبوب بدشكل و نظر بازي كور
لحن صوت بي اصولان ، بحث علم جاهلان                        ميهماني به تقليد و گدايي به زور}

                

                                                                                            ^{آگهي يزدي}               

پرنده فقط یک پرنده بود

^{پرنده گفت: چه بويي ، چه آفتابي ، آه
بهار آمده است
و من به جستجوي جفت خويش خواهم رفت.}

^{پرنده از لب ايوان
پريد، مثل پيامي پريد و رفت
پرنده كوچك بود
پرنده فكر نميكرد
پرنده روزنامه نميخواند
پرنده قرض نداشت
پرنده آدم ها را نمي شناخت}

^{پرنده روي هوا
و بر فراز چراغ هاي خطر
در ارتفاع بي خبري مي پريد
و لحظه هاي آبي را
ديوانه وار تجربه ميكرد}

^{پرنده، آه فقط يك پرنده بود}

                                                                                                ^{فروغ فرخزاد}

اهورا مزدا ، ایزد مهر و آناهیتا : خدایان مقدس ایرانیان پیش از اسلام

^{قبل از گرويدن ايرانيان به اسلام ، سه خدا مورد پرستش قرار ميگرفته اند: ايزد مهر ، اهورا مزدا و آناهيتا. در ميان اين سه خدا  اهورا مزدا برترين آنان بوده كه نقش اصلي خدايي را ايفا ميكرده و تمام هستي و سرنوشت در دست اين خدا بوده است كه قرآن كتاب مقدسيست كه در سفره ي هفتسين كنوني نقش اهورا مزدا در دوران قبل از اسلام را نمايان ميسازد و جايگزين آن شده است. ايزد مهر كه در ايران باستان نماد روشني و نور بوده است و ايرانيان در واقع با برافروختن شمع در سفره ي هفتسين احترام و منزلتي را براي اين خدا قايل هستند. و اما خداي سوم آناهيتا كه نماد باروري و حاصلخيزي بوده است و ماهي سفره ي هفتسين نيز نماد باروري و رشد بوده و منزلت آناهيتا را مشخص ميسازد.  مساله ي جالب ديگر مربوط به سيزدهم فروردين است. اين عقيده كه سيزدهم منحوس بوده و بايد براي دوري از نحسي آن به محيط بيرون رفت به هيچ عنوان مربوط به عقايد ايرانيان و رسوم آنان در قبال نوروز باستاني نبوده و از مسيحيت و يهوديت وارد رسوم مربوط به نوروز شده است. در واقع دليل بيرون رفتن مردم در سيزدهم فروردين دوستي مجدد آنان با طبيعت و محيط پيرامون است كه با بازگرداندن سبزه ي سفره ي هفتسين به طبيعت بصورتي نمادين نشان داده ميشود . همچنين در كشورهاي ديگر همچون تاجيكستان ، عراق ، تركيه ، افغانستان و .... كه نوروز را گرامي ميدارند ، مردم روزهاي اول عيد را به دامان طبيعت رفته و به اصطلاح با آن پيوند مجدد برقرار ميكنند بنابراين نحسي سيزده به هيچ عنوان در آداب نوروز وجود ندارد و ايرانيان در واقع به جاي روزهاي اول فروردين سيزدهم اين ماه را به دوستي با طبيعت اختصاص ميدهند.}